μεγαλόδοξος

ον, ξως, Adv.
A. very glorious, Εὐνομία Pi. O. 9.16; κύριος OGI 90.1 (Rosetta, ii B.C.); Ῥώμη Plu. Thes. 1, cf. Herm. ap. Stob. 1.49.44. Adv. -ξως LXX 3 Ma. 6.39.
Liddell, Scott & Jones
A Greek-English Lexicon, 1940
← μεγαλοδοξία Dictionary μεγαλόδουλος →
An open-access project