μαχαιρομαχέω

Subst.
A. fight with a μάχαιρα, Plb. 10.20.3:—Subst. μαχαιρο‐μαχία, gloss on ξιφιστύς, Hsch.
Liddell, Scott & Jones
A Greek-English Lexicon, 1940
← μαχαιροκ[οπέω Dictionary μαχαιροποιεῖον →
An open-access project