μάτην

A. in vain, h.Cer. 308, Pi. O. 1.83, etc.; μὴ πόνει μ. A. Pr. 44; βλέποντες ἔβλεπον μ. ib.447; μ. ἐρεῖν ib.1007; with a Noun, τὸ μ. ἄχθος the fruitless burden, Id. Ag. 165 (lyr.); Διὸς μ. ἄκοιτις his bedfellow to no good end, S. Tr. 1149: as predicate, μ. ὁ μόχθος A. Ch. 521.

2. at random, without reason, οὔ σε μ. τιμῶσι Thgn. 523; ὅρα μὴ μ. κόμπος ὁ λόγος ᾖ Hdt. 7.103, cf. E. Supp. 127; οὐ γὰρ δίκαιον . . τοὺς κακοὺς μ. χρηστοὺς νομίζειν S. OT 609; ἵνα μὴ μ. θαρρήσῃς Pl. Tht. 189d; ὁ νοσῶν μ., i.e. he that is mad, S. Aj. 635 (lyr.), cf. Ar. Pax 95 (anap.).

3. idly, falsely, λέγοντες εἴτ’ ἀληθές, εἴτ’ ἄρ’ οὖν μ. S. Ph. 345; λόγῳ μάτην θνῄσκοντες Id. El. 63, cf. 1298; μ. βέβακεν, of a dream, A. Ag. 423 (lyr.).—Originally acc. of μάτη, and we find εἰς μάτην in Luc. Trag. 28,241, Aristid. Or. 33(51).3; ἐπὶ μ. POxy. 530.8 (ii A.D.).