μάταιος

I. vain, empty, idle:

1. of words, acts, etc., μάταια νομίζομεν Thgn. 141, cf. 487,492, etc.; μ. λόγοι idle tales or words, Hdt. 7.10.ή; μ. ἔπεα ib.11; δόξαι φέρουσαι χάριν μ. A. Ag. 422 (lyr.); μ. ὑλάγματα, ποιφύγματα, ib.1672, Th. 281; μ. εὐχή E.l.c.; μάταια βάζειν τινά Id. Hipp. 119; μ. τι δρᾶσαί τινα Id. Cyc. 662 (lyr.); μ. ἂν εἴη πόνος Pl. Ti. 40d; μ. ἡδονή S.l.c.; δοξοσοφία Pl. Sph. l.c.; ὄρεξις Arist. EN 1094a21; τὰ μ. ἀναλώματα useless expenses, POxy. 58.20 (iii A.D.); but also, μ. ἔπος a word of offence, Hdt. 3.120.

2. of persons, empty, foolish, ματαιότεροι νόον Thgn. 1025, cf. Hdt. 2.173, S. Tr. 863,888 (lyr.), Ar. V. 338, Amips. 9 (Sup.); φῦλον ματαιότατον Pi. P. 3.21; worthless, S. Ant. 1339 (lyr.).

II. rash, irreverent, profane, freq. in A., μ. γλῶσσα Pr.l.c., Ag. 1662 (troch.); φρονήματα Th. 438; αὐτουργίαι μ., of matricide and the like , Eu.l.c.; χαρὰ μ. mad merriment, Th. 442; μ. ἀνοσίων τε κνωδάλων Supp. 762; τὸ μὴ μ. seriousness, gravity, ib.198; ψαύειν ματαίαις χερσί S. Tr. 565.

III. Adv. -ως idly, without ground, ib.940, Emp. 39.2, E. Fr. 908.4; ὀχλεῖν τοῖς ἀνθρώποις Aen.Tact. 6.1; μ. ἐρεῖν to no purpose, Pl. Ep. 331d; ταλαιπωρῆσαι Polystr.p.31 W.