μαραίνω

A. μαρανῶ Orph. Fr. 262, Epigr.Gr. 854 (Delos): aor.1 ἐμάρανα h.Merc. 140, S. OT 1328, etc.:—Med., aor. ἐμαρηνάμην (v. infr.):—Pass., fut. μαρανθήσομαι Ep.Jac. 1.11, Gal. 7.691: aor. ἐμαράνθην Il. 9.212, Lyc. 1231, etc.: pf. μεμάρασμαι Dsc. 1.99, Luc. Anach. 25, μεμάραμαι (leg. -αμμ-) v.l. in Dsc. l.c., Plu. Pomp. 31: 3 sg. plpf. μεμάραντο Q.S. 9.371:—quench fire, ἀνθρακιήν h.Merc.l.c.:—Pass., die away, go slowly out, of fire, φλὸξ ἐμαράνθη Il.l.c.; πυρκαϊὴ ἐμαραίνετο 23.228, cf. AP 5.4 (Stat. Flacc.): distd. from σβέννυσθαι as that which goes out of itself, Arist. Cael. 305a11; of rays of light, Arat. 862.

II. later, in various senses, ὄψεις μ. quench the orbs of sight, S.l.c.; esp. waste, wither, [νόσος] μαραίνει με A. Pr. 597 (lyr.); γῆρας ἁμὲ μαραῖνον ταριχεύει Sophr. 54; κάλλος ἢ χρόνος ἀνάλωσεν ἢ νόσος ἐμάρανε Isoc. 1.6; μάραινε [αὐτὸν] διώγμασι A. Eu. 139; πίνος πλευρὰν μ. S. OC 1260; πάνθ’ ὁ μέγας χρόνος μ. Id. Aj. 714 (lyr.), Philem. 240; ἀδικία φθείρει [τὴν ψυχὴν] καὶ μ. Pl. R. 609d:—Med., νέους ἐμαρήνατο δαίμων IG 5(1).1355 (Abia):—Pass., waste away, καμάτοισι (v.l. ὑπὸ νούσοις) Emp. [156.3]; νόσῳ E. Alc. 203; τὸ σῶμα οὐκ ἐμαραίνετο Th. 2.49, cf. Pl. Plt. 270e; but also of a tumour, disappear, Hp. Epid. 7.84; αἷμα . . μαραίνεται χερός blood dies away from my hand, A. Eu. 280; of a river, dry up, Hdt. 2.24; μ. ἡ κίνησις Arist. Pr. 901a26; of a musical sound, die away, ib.921b15; τὸ vοεῖν μ. Id. de An. 408b24; of winds and waves, abate, Plu. Pyrrh. 15, Mar. 37; of wine, lose its strength, Id. 2.692d; κῦδος μαρανθέν Lyc. 1231, cf. 1127; μ. ἀκμή, δύναμις, Plu. Fab. 2, Caes. 3; τῶν ἐπιθυμιῶν καὶ ὀργῶν μεμαρασμένων Porph. Abst. 3.26. (Perh. cf. Lat. morbus; signf. 11 may be the earlier in origin.)