μαντικός

A. prophetic, oracular, κλέος A. Ag. 1098; μ. μυχοί, θρόνοι, Id. Eu. 180,616; τέχνη Id. Fr. 350.6; μ. φῆμαι oracular sayings, S. OT 723; τὸ μ. γένος, = μάντεις, Id. Ant. 1055; τὸ μ. σπέρμα E. IA 520; μ. ἐπίπνοια prophetic inspiration, Pl. Phdr. 265b; λόγοι μ. ib.275b; μ. ζῷα Porph. Abst. 2.48.

2. τέχνη μ. faculty of divination, prophecy, S. OT 709, Arist. Pol. 1274a28, etc.; more freq. ἡ μαντική alone, Hdt. 2.49, 4.68; ἡ . . μ. ἡ τοῦ δαιμονίου, of Socrates, Pl. Ap. 40a: in Poets without Art., A. Pr. 484, S. OT 311; also in Pl., μαντικὴν Ἀπόλλων ἀνηῦρεν Smp. 197a; μ. ἔνθεος Phdr. 244b, cf. Th. 5.103.

II. of persons, like a prophet, oracular, μ. γὰρ εἶ Pl. Alc. 1.115a, cf. Phd. 85b; Comp., Luc. Hes. 7. Adv. -κῶς Ar. Pax 1026, Pl. Smp. 198a, etc.