μαντευτικός

ή, όν
A. of or for divination: ἡ ‐κή (sc. τέχνη), = μαντεία, f.l. in E. Ba. 299 as cited by Plu. 2.432e.
Liddell, Scott & Jones
A Greek-English Lexicon, 1940
← μαντευτής Dictionary μαντευτός →
An open-access project