κλᾷθρον

A. v. κλεῖθρον. κλαιόν· τὸ κανοῦν, Hsch. κλαΐς, gen.κλαῖδος and κλαΐδος, ἁ, Dor. for κληΐς, κλείς. κλάϊστρον, τό, Dor. for κλεῖστρον (q.v.).