κισσοφόρος

ον
A. ivy-wreathed, of Dionysus, Pi. O. 2.27, Ar. Th. 988 (lyr.), BCH 50.240 (Thasos, iii/ii B.C.); ὁ κ. παῖς Διός ib.529 (Marathon, ii A.D.): metaph., κ. διθύραμβοι Simon. 148.
2. luxuriant with ivy, νάπη E. Tr. 1066(lyr.).
Liddell, Scott & Jones
A Greek-English Lexicon, 1940
An open-access project