κίσσινος

η, ον, τό
A. of ivy, E. Ba. 177,702; κ. ποτήρ Id. Alc. 756; χρυσὸς κ. ivy-wreath of gold, Callix. 2: κίσσινον, τό, name of a plaster, Orib. Fr. 88.
Liddell, Scott & Jones
A Greek-English Lexicon, 1940
← κισσηφερής Dictionary κισσίον →
An open-access project