κινυρός

ά, όν
A. wailing, plaintive, Il. 17.5; γόος A.R. 4.605; πέτηλα Nonn. D. 38.95; v. μινυρός.
Liddell, Scott & Jones
A Greek-English Lexicon, 1940
← κινύρομαι Dictionary κινύσσομαι →
An open-access project