κιάθω

A. ἐκίαθεν Hsch.); cf. κίατο. κιανθείς· ἑταίρα κιανγάλη(λίαν καλή Mein.), Hsch. κιάντωρ· κιναιδῶς, Id. κίασθαι· κεῖσθαι, and κίατο· ἐκινεῖτο, Id. κίβαλος· διάκονος, Id. κίββα· πήρα (Aetol.), Id.