κηρωματικός

A. one who deals in κηρώματα 1, POxy. 43viii 21 (iii/iv A.D.); Lat.ceromaticus, of or with a κήρωμα 1, defricationes, Cass.Fel. 55; but, bespattered with κήρωμα 2, Juv. 3.68.