κηπουρικός
ή, όν, Adv., τά
A.
of or for gardening, νόμοι, νόμιμον, Pl. Min. 316e, 317b; κηπουρικαὶ θύραι garden trellis, Thphr. HP 7.4.5; κ. κτένες, πλατυλίσγιον, Ph. Bel. 100.10, Apollod. Poliorc. 220.18; κ. λάχανον Hippiatr. 7: κηπουρικά,τά, treatise on gardening by Caesennius, etc., Plin. HN 1.19 Ind.Auct. 19.177.
II.
skilled in gardening, cj.in Poll. 7.141. Adv. -κῶς ibid.