κηπαῖος
α, ον, ἡ
A.
of or from a garden, cultivated, κ. σίκυες Arist. Pr. 926b7, cf. Dsc. 2.146, Gal. 6.627 (v.l.), etc.; κ. παράδεισοι garden-like parks, Clearch. 6.
II.
κηπαία (sc. θύρα), ἡ, gardendoor, back-door, Hermipp. 47.9, cf.Poll. 1.76; prov., ταῖς κ. θύραις 'by the back-stairs', D.L. 7.25, cf. Gal. 2.98.
2.
a herb, Sedum Cepaea, Dsc. 3.151.