κηλίς

A. stain, spot, defilement, esp. of blood, A. Eu. 787 (lyr.), S. El. 446, E. IT 1200, etc.: generally, οὐ ῥᾴδιον ἐκμάξαι τὴν . . κηλῖδα [ἐκ τοῦ κατόπτρου] Arist. Insomn. 459b32; ἐν ἱματίῳ καθαρῷ καὶ αἱ μικραὶ κ. ἔνδηλοι Id. GA 780b32; ἱμάτιον κηλίδων μεστόν Thphr. Char. 19.7.

2. metaph., stain, blemish, S. OT 1384; κ. συμφορᾶς ib.833; κακῶν Id. OC 1134; ἐστάθη τὴν ἀσπίδα ἔχων, ὃ δοκεῖ κ. εἶναι τοῖς Λακεδαιμονίοις X. HG 3.1.9; ignominious punishment, θεία κ. προσπίπτει τῷ δράσαντι Antipho 3.3.8; τῆς κ. εἰς ὑμᾶς ἀναφερομένης ib.11; τιμωρίας καὶ κηλῖδας πάσας αὐτοῖς ἀνῆκεν Hdn. 6.8.8.

3. Medic., naevus, Lycusap.Orib. 9.44.3.