κηλητήριος

ον
A. charming, appeasing, χοαί E. Hec. 535; ᾄσματα Suid.; τὸκ., = κήληθρον, S. Tr. 575.
Liddell, Scott & Jones
A Greek-English Lexicon, 1940
← κηλήτειρα Dictionary κηλητικός →
An open-access project