κήδω

A. ἔκηδον Il. 5.404, Ep. κήδεσκον Od. 23.9: fut. κηδήσω Il. 24.240:—Med. and Pass., pres.in Hom., etc.; Dor.imper.κάδευ Call. Lav.Pall. 140: Ep. impf. κηδέσκετο Od. 22.358: fut. κεκαδήσομ Il. 8.353: aor. imper. κήδεσαι A. Th. 139 (lyr.): pf. κέκηδα (in pres. sense) Tyrt. 12.28.

I. Act., trouble, distress, c.acc.pers., ὃς τόξοισιν ἔκηδε θεούς Il. 5.404; μῆλα δὲ κήδει (sc. χειμών) 17.550; ὅττι ἑ κήδοι Od. 9.402; ὅτι μ’ ἤλθετε κηδήσοντες Il. 24.240; Λύγδαμιν οὐ γὰρ ἐμὴ τῆμος ἔκηδε κάσις Call. Aet. 3.1.23:—Act. only in Ep. and Eleg.

II. Med. and Pass., to be concerned, care for . . : c. gen., of persons or cities, κήδετο γὰρ Δαναῶν Il. 1.56; τίη δὲ σὺ κήδεαι οὕτως ἀνδρῶν; 6.55; ὀλλυμένων Δαναῶν κεκαδησόμεθ’ 8.353, cf. 11.665; ὅς τέ μευ κηδέσκετο παιδὸς ἐόντος Od. 22.358, cf. Hdt. 1.209, 9.45, S. Aj. 203 (anap.), Th. 6.14, Pl. Chrm. 173a, Ph. 1.359, etc.; Ἄργεος Call. Lav.Pall.l.c.; καὶ γαμέτου κήδεο καὶ τεκέων mourn for . . , Epigr.Gr. 243.25 (Pergam.): c. gen.rei, τῶν ἀλφίτων Ar. Nu. 106; τῆς πολιτείας Arist. Pol. 1320a6; τῶν ἔργων POxy. 1682.13 (iv A.D.): folld. by a Verb, κ. μὴ ἀπόλωνται Hdt. 7.220; κ.ἵνα μὴ δύῃ Pl. Plt. 273d; κ. φόβῳ τοῦ πνιγῆναι Aët. 8.63: abs. in part. κηδόμενος,η, ον, caring for a person, anxious, φιλέουσά τε κηδομένη τε Il. 1.196; ἀνέρι κηδομένῳ distressed, 16.516; freq.in Hom. at end of verse, κηδόμενός περ, κηδομένη περ, Il. 7.110, 1.586; εὐνοῶν τε καὶ κ. Ar. Nu. 1410; Dor. καδόμενος Pi. O. 6.47.

b. bury, c.gen., Ael. Fr. 106.

2. Inscrr., take charge of, τοῦ μνημείου τούτου ἡ γερουσία κ. SIG 1244 (Cos, ii/iii A.D.), cf. 1228 (Ephesus, iii A.D.).