κέω

A. v. κείω. κεώδης· καθαρός, and κεώσατο· καθήρατο, Hsch.; cf. κηώδης, κήϊα. κεῶεν ὄζει· εὐωδεῖ, Id. (Neut. of Κεώεις = κηώεις.)