κέρτομος

A. = κερτόμιος, κέρτομα βάζειν Hes. Op. 788; χοροὶ κ. Hdt. 5.83 (v.l. κερτομίοισι), cf. D.H. 7.72, Ael. NA 5.54.

II. mocking, delusive, παῖς h.Merc. 338; χαρά E. Alc. 1125; χάριτες Id. Fr. 492.2; ἁρμονία, of Echo, AP 7.191 (Arch.).—Poet. word used once by Hdt., and in late Prose.