κεραυνόω

έ
A. strike with thunderbolts, Hdt. 7.10.έ, Pl. Smp. 190c, Phld. Piet. 131:—Pass., κεραυνωθείς Hes. Th. 859, Pi. N. 10.8, cf. Pl. R. 408c, etc.
II. metaph., = καταδικάζω, Artem. 2.9 (Pass.).
Liddell, Scott & Jones
A Greek-English Lexicon, 1940
← κεραυνοφόρος Dictionary κεραύνωσις →
An open-access project