κεραός

ά, όν

κέρας

A. horned, ἔλαφος Il. 3.24; ἄρνες Od. 4.85; τράγος Theoc. 1.4; Ἄμμων Epigr.Gr. 835 (Berytus).
II. made of horn, τοῖχοι Call. Ap. 63; βιός AP 6.118 (Antip.). (Prob. fr. Κεραvός, cf. Lat. cervus.)
Liddell, Scott & Jones
A Greek-English Lexicon, 1940
← κεραοξόος Dictionary κεραοῦχος →
An open-access project