κεραΐζω

A. κεράϊζον Hom. (v. infr.): fut. inf. κεραϊξέμεν Il. 16.830: aor. ἐκεράϊσα Hdt. 2.115, -ϊξα Nonn. D. 23.21: (κείρω):— ravage, plunder, σταθμοὺς ἀνθρώπων κεραΐζετον Il. 5.557, cf. 16.752; πόλιν κεραϊξέμεν ἁμήν ib.830, cf. Od. 8.516, Parth. 21.1, etc.; τὸ τῶν Λυδῶν ἄστυ Hdt. 1.88; τὰ οἰκία τοῦ ξείνου Id. 2.115; οἰκίας J. BJ 6.8.5; τοὺς σωροὺς τῶν δραγμάτων Ael. NA 6.41:—Pass., θαλάμους κεραϊζομένους Il. 22.63; εὐνὰς θανάτοις κεραϊζομένας E. Alc. 886 (anap.).

2. of ships, sink, disable, Hdt. 8.91, cf. 86 (Pass.).

3. of living beings, slaughter, Τρῶας κεράϊζε καὶ ἄλλους Il. 2.861, cf. 21.129; θῆρας Pi. P. 9.21; οἱ [λέοντες] τὰς καμήλους ἐκεράϊζον Hdt. 7.125.

II. carry off as plunder, [τὰ χρήματα] Id. 2.121. β’; τοὺς ἱκέτας ἐκ τοῦ νηοῦ Id. 1.159.

III. exalt, uplift, opp. ἀμαλδύνω, dub. in Corn. ND 27.