κεντροφόρος

ον, Subst., ὁ
A. with a sting, Id. s.v. τενθρηδών.
2. Subst., -φόρος,ὁ, = κεντρίνης 1, Opp. H. 4.244.
II. containing the centre of the universe, Porph. ap. Eus. PE 3.11.
Liddell, Scott & Jones
A Greek-English Lexicon, 1940
← κεντρότυπος Dictionary κεντρόω →
An open-access project