κεντρίτης

ου, ιδος, ὁ
A. v. κεντρίνης 111.
II. κ. κάλαμος prickly reed, PTeb. 152 (ii B.C.).
III. fem. κεντρ‐ῖτις, ιδος, ἡ, place where a horse is tapped for dropsy, Hippiatr. 38.
2. κ. βοτάνη, magical plant, PMag.Par. 1.773.
Liddell, Scott & Jones
A Greek-English Lexicon, 1940
← κεντριστέον Dictionary κεντροβαρικά →
An open-access project