κεντρικός

ή, όν, Adv.
A. of or belonging to a cardinal point, σχῆμα Vett.Val. 134.26.
II. Adv. -κῶς, metaph., ὁ νοῦς . . ἀδιαιρέτως καὶ κ. οἶδε τὰ διαιρούμενα Phlp. in de An. 542.29.
Liddell, Scott & Jones
A Greek-English Lexicon, 1940
← κεντρίζω Dictionary κεντρίνης →
An open-access project