κενόδοξος

ον
A. vain-glorious, conceited, Plb. 27.7.12, Ph. 1.672, Ep.Gal. 5.26, Arr. Epict. 3.24.43, Jul. Or. 6.180d; κληρονομία Vett.Val. 271.2.
Liddell, Scott & Jones
A Greek-English Lexicon, 1940
← κενοδοξία Dictionary κενοδρομέω →
An open-access project