κενόφρων

ον, ονος
A. empty-minded, δῆμος Thgn. 233; μῦθος, αὖχαι, Simon. 75, Pi. N. 11.29:—also κενόφρων, βουλεύματα A. Pr. 762.
Liddell, Scott & Jones
A Greek-English Lexicon, 1940
← κενοφροσύνη Dictionary κενοφωνέω →
An open-access project