κενεαυχής

ές, ές

αὔχη

A. vain-glorious, κενεαυχέες ἠγοράασθε Il. 8.230; κενεαυχέα πλοῦτον AP 7.117 (Zenod.), cf. POxy. 1015.19 (v.l.):— later κεναυχής, ές, Plu. 2.103e; τὸ κ. κάλλος AP 12.145.
Liddell, Scott & Jones
A Greek-English Lexicon, 1940
← κενέαρος Dictionary κενέβρειος →
An open-access project