κελεύθειος

α, ον
A. belonging to the road, δαίμονες Id.: κελεύθεια, epith. of Athena at Sparta, Paus. 3.12.4.
Liddell, Scott & Jones
A Greek-English Lexicon, 1940
← κελευθείοντες Dictionary κελευθήτης →
An open-access project