κελαρύζω
ύσομαι, ύξομαι
A.
κελάρυξε Lyr.Adesp. 90.1; Poet. and late Prose (v. infr.):—babble, murmur, of running water, κατειβόμενον κελαρύζει Il. 21.261, cf. Theoc. 7.137, Phld. Po.Herc. 994.14, Philostr. VA 1.16, Im. 1.21; later, of a rushing torrent, c. acc. cogn., ὣς ποταμὸς κ. μέγας . . σμερδαλέον μύκημα Opp. C. 2.145; also, gush out like water, ἀπὸ δ’ ἕλκεος . . αἷμα μέλαν κελάρυζε Il. 11.813; [ἅλμη] ἀπὸ κρατὸς κελάρυζεν ran gushing, Od. 5.323; of milk, Lyr.Adesp.l.c.
2.
pour with a gush or gurgling sound, ἀφύσσοντες οἶνον κελαρύζετε Ion Trag.10 (lyr.). (Onomatopoeic, acc. to Str. 14.2.28, Plu. 2.747d.)