κειμήλιος

ον
A. treasured up, πατὴρ . . ὅτῳ καὶ μήτηρ . . ἐν οἰκίᾳ κεῖνται κειμήλιοι Pl. Lg. 931a; κειμήλιον θέσθαι [τὸν θησαυρόν] ib.913a.
Liddell, Scott & Jones
A Greek-English Lexicon, 1940
← κειμήλιον Dictionary κειμηλιοφυλάκιον →
An open-access project