κεῖα

κεῖα· καθάρματα, Hsch.; cf.κήϊα. κειάμενος, κείαντες, v.καίω. κειανθί· καίοντες, Id. κεῖθεν, κεῖθι, v.ἐκεῖθεν, ἐκεῖθι. κείθιον, v.κηθίς.