καυστηρός
Adj.
A.
burning hot, raging, only as Adj.in gen., μάχης καυστείρης Il. 4.342, 12.316; καυ στείρης . . καμίνου Nic. Th. 924: accented καυστειρῆς in good codd. of Hom. and Nic.:—later in the form καυστηρός, Opp. H. 2.509, v.l. in Nic.l.c., cf. EM 493.44, Hsch.