ἀμυνάθω

A. defend, assist, c. dat. pers., εἰ σοῖς φίλοις ἀμυναθεῖν χρῄζεις E. Andr. 1079, cf. IA 910; ἀμυνάθετέ μοι Ar. Nu. 1323: abs., ἄξιαι δ’ ἀμυναθεῖν [αἱ ξυμφοραί] S. OC 1015:—Med., ward off from oneself, repel, τόνδ’ ἀμυναθοῦ ψόγον A. Eu. 438; take vengeance on, μὴ . . ἀμυνάθοιτό σε E. Andr. 721.