κατήκοος

A. hearing, τῶν εἴ τίς ἐστιν . . κατήκοος if any has heard tidings of them, S. Ichn. 77; listening to, κ. λόγων student of philosophy, Pl. Ax. 365b.

2. spy, eavesdropper, κατάσκοποι καὶ κ. Hdt. 1.100, D.C. 42.17.

II. hearkening to, obedient, Hdt. 7.155, S. Ant. 642; τινος to another, Μήδων, Περσέων κ., Hdt. 1.72, 143, al.; τὰ παραθαλάσσια . . Περσέων κ. ἐποίεε Id. 5.10; κ. τοῦ κοσμητοῦ IG 22.1011.20; τὸ ἐπιθυμητικὸν κ. [τοῦ λόγου] Arist. EN 1102b31: c. dat., Κροίσῳ κ. Hdt. 1.141, cf.3.88; τῇ πόλει κ. γενέσθαι Pl. R. 499b.

III. giving ear to, εὐχωλῇσι AP 6.199 (Antiphil.).