καταφθείρω

A. φθερῶ Plu. 2.24od:—destroy, bring to naught, στρατόν, πόλιν, ἔθνη, A. Pers. 345, S. OT 331, Pl. Lg. 697d, cf. Democr. 159; ἔργα νομήων Theoc. 25.122; κατέφθαρται ὄλβος A. Pers. 251; ἐπεὶ δέ χ’ εἵκω οἴκαδις καταφθερείς in sorry plight, Epich. 35.13; -φθαρεὶς τὸν βίον Men. Epit. 429, cf. Raccolta Lumbroso 17 (iii B.C.); δένδρα ‐εφθαρμένα IG 9(2).1109.74 (Coropa, ii B.C.), cf. PMagd. 11.9 (iii B.C.), etc.

2. corrupt, τινα Plu.l.c.