καταφαγεῖν
ῆμεν
A.
καταφάγομαι LXX 3 Ki. 12.24m, PIand. 26.23,34 (i A. D.), Gloss.:—devour, eat up, αὐτὰρ ἐπεὶ κατὰ τέκν’ ἔφαγε Il. 2.317, cf. Hdt. 2.141 (tm.), 3.25, Eup. 352, Luc. Merc.Cond. 17.
2.
spend in eating, waste, μή τοι κατὰ πάντα φάγωσι κτήματα Od. 3.315, 15.12; τὴν πατρῴαν οὐσίαν Aeschin. 1.96; πατρῴαν γῆν Men. 349.4.