καταστυγνάζω

εστύγνακα
A. to be of sad countenance, Apollon. Lex. s.v. κατέστυγε; ὄμμα ‐νακός Sch.E. Or. 1317:—Pass., pf. part., Sch.E. Med. 1009.
Liddell, Scott & Jones
A Greek-English Lexicon, 1940
← καταστυγέω Dictionary καταστυγνόομαι →
An open-access project