κατάσκοπος

A. one who reconnoitres, scout, spy, Hdt. 1.100, 112, al.; κατάσκοπον πολεμίων πέμπειν E. Rh. 125; πεμφθεὶς Ἰλίου κ. ib.505, cf. Hec. 239, Th. 6.63; τριήρεις πέμψαι κ. Plu. Lys. 10; τῶν λόγων κ. Ar. Th. 588, cf. X. Cyr. 6.1.31; πραγμάτων Men. Pk. 105.

2. examiner, inspector, Th. 4.27, cf.8.41; τῆς προσόδου ἐκ σίτου Fouilles de l'Institut Français d'Arch. Orientale du Caire 4(2).p.74: metaph., κ. βίου Secund. Sent. 7.

II. κατάσκοπος,ον, closely covered, Sch. Opp. H. 3.636 (sed leg. -σκεπος).