κατασκήπτω
ψω, τινα, τινι
A.
rush down or fall upon, Arist. Mu. 395a25, D.S. 16.80, etc.; of the rainbow, Arist. HA 553b30; of divine visitations, τοῖσι Λακεδαιμονίοισι μῆνις κατέσκηψε Ταλθυβίου Hdt. 7.134; ἐς ἀλλέλους ib.137; ἤν κατασκήψῃ ἐς τὴν Πελοπόννησον, of an omen, Id. 8.65; ὀργαὶ κ. ἐς τὸ σὸν δέμας E.l.c.; τίς κατέσκηψεν τύχη; A. Supp. 327; ἐς Οἰδίπου παῖδε Ἄρης κ. Ar. Fr. 558; of Nemesis, D.H. 3.23; esp. of sickness, attack, [ἡ νόσος] κατέσκηπτε ἐς ἄκρας χεῖρας καὶ πόδας Th. 2.49, cf. Hp. Epid. 3.8; εἰς γυναῖκας D.H. 9.40; ῥεῦμα κ. τινὶ ἐς τὰ νεῦρα Paus. 6.3.10, cf. Gal. 1.286; ἡ ξανθὴ [χολὴ] ὀδόντι Alex.Aphr. Pr. 1.40, etc.
2.
c.acc., fall upon, τινα dub.l. in E. Med. 94 (fort. τινι):—Pass., κατασκηφθέντα χωρία struck by lightning, Hsch.s.v. ἐνηλύσια.
II.
causal, εἰς ὅ τι ‐σκήψει τέλος ὁ δαίμων νέμεσιν Plu. Aem. 27.
III.
κ. λιταῖς storm or importune with prayers, c.inf., S. OC 1011.
IV.
abs., break out, go forth, of a report, App. BC 3.25; κ. εἰς τέλος come to an issue, of a war, D.H. 3.54.