ἄμορος

ον
A. = ἄμοιρος, c. gen., τέκνων E. Med. 1395; ὠδίνων AP 7.465 (Heraclit.).
II. abs., unlucky, wretched, cj. Pors. for ἄμοιρος in S. OT 248.
Liddell, Scott & Jones
A Greek-English Lexicon, 1940
An open-access project