καταβιόω

A. κατεβίων Pl. Prt. 355a, later κατεβίωσα Plb. 12.28.6, Plu. Dem. 24:—pass one's life, τὸ ἡδέως καταβιῶναι τὸν βίον Pl. l. c., cf. R. 578c, Ph. 1.627: c. part., κ. ξενιτεύων, σοφιστεύων, Plb.l.c., Plu. l.c.; κ. διώξαντες ἕτερον ἢ καὶ φυγόντες ὑφ’ ἑτέρου Phld. Rh. 2.166 S.; κ. γεωργοῦντες Str. 13.4.10.

2. bring one's life to an end, die, λέγεται ἄρτιος καταβιῶναι καὶ τὰς αἰσθήσεις ἡβῶν Philostr. VS 1.9.3.