καταβατός

ή, όν, τό
A. descending, steep, ὁδός Sch.A.R. 2.353, cf. Porph. Antr. 23; v. καταιβατός.
II. καταβατόν,τό, = σελίς, Hdn. Epim. 2, 122, cf. Hsch. s.v. σελίς.
Liddell, Scott & Jones
A Greek-English Lexicon, 1940
← καταβατικός Dictionary καταβαΰζω →
An open-access project