καταβαρέω

τινας
A. weigh down, overload, v.l. for καταπονέω in Luc. DDeor. 21.1: metaph., impose a burden on, τινας 2 Ep.Cor. 12.16; κ. τὴν Ἰταλίαν ἐσφοραῖς App. BC 5.67; ἀθληταὶ ‐βαροῦσι τοὺς τεχνίτας Plu. Cleom. 27; τῶν ‐βαρούντων τὸ σῶμα καμάτων Ps.-Plu. Vit.Hom. 207:—Pass., to be overborne, crushed, καταβαρεῖσθαι τῇ μάχῃ Plb. 11.33.3; τοῖς ὅλοις Id. 18.21.8; ὑπὸ τοῦ πάθους D.S. 19.24; ἐν ταῖς λειτουργίαις POxy. 487.10 (ii A.D.); also, to be outweighed, ὑπὸ τοῦ συμφέροντος Arr. Epict. 2.22.18.
Liddell, Scott & Jones
A Greek-English Lexicon, 1940
An open-access project