κασσίτερος

A. tin (never in Od.), Il. 11.25, 23.503, SIG 247i 3 (Delph., iv B.C.), etc.; ἐτήκετο κασσίτερος ὣς τέχνῃ ὕπ’ αἰζηῶν Hes. Th. 862, cf. Il. 18.474; Χεῦμα κασσιτέροιο a plating of tin, 23.561; κ. πάνεφθος Hes. Sc. 208; κνημῖδας ἑανοῦ κ. Il. 18.613; δύο καττιτέρω two plates of tin, IG 22.204.23, cf. Hdt. 3.115. (Elamite word, cf. Bab. kassi-tira: hence Skt. kastīram.)