καρτερικός
ή, όν, Adv.
A.
capable of endurance, patient, Amips. 9, Isoc. 8.109, etc.; πρὸς Χειμῶνα X. Mem. 1.2.1 (Sup.); ῥώμη κ. πρὸς ἀρετήν Pl. Def. 412a: Sup., Luc. Anach. 38; opp. μαλακός and distd. from ἐγκρατής (cf. καρτερία), Arist. EN 1150a33. Adv. ‐κῶς ib. 1179b33, Marin. Procl. 12.