καρηβαρικός

ή, όν, ου, ὁ
A. subject to headache, Hp. Epid. 3.17.<*>; τὸ ‐κόν, = καρηβαρία, Telecl. 47.
II. causing headache, οἶνος Hp. Acut. 50, Arist. Fr. 106; νότος Hp. Aph. 3.5:—so καρηβαρ‐ίτης [ι], ου, ὁ , οἶνος Sch.Ar. Pl. 808.
Liddell, Scott & Jones
A Greek-English Lexicon, 1940
← καρηβαρία Dictionary καρηκομόωντες →
An open-access project