κάρβανος

ον
A. = βάρβαρος, outlandish, foreign, A. Supp. 914; Χείρ Id. Ag. 1061, cf.Lyc. 1387: also καρβάν, Hsch.s.v. ἐκαρβάνιζεν; acc. καρβᾶνα, αὐδάν A. Supp. 129 (lyr.).
Liddell, Scott & Jones
A Greek-English Lexicon, 1940
← καρβᾴζω Dictionary καρβάρεοι →
An open-access project