καπνιστέον

A. one must smoke, 'gas', τοὺς ἐν τοῖς μετάλλοις ὄντας Ph. Bel. 99.18.
Liddell, Scott & Jones
A Greek-English Lexicon, 1940
← κάπνισμα Dictionary καπνιστήριον →
An open-access project